بدون شرح

ایران کهــــن

اى خشمِ به جان تاخته، توفانِ شرر شو
اى بغضِ گل انداخته، فريادِ خطر شو
اى روىِ برافروخته, خود پرچمِ ره باش
اى مشتِ برافراخته, افراخته ترشو
اى حافظِ جانِ وطن، از خانه برون آى
از خانه برون چيست كه از خويش به در شو
گر شعله فرو ريزد، بشتاب و مينديش
ور تيغ فرو بارد، اى سينه سپر شو
خاكِ پدران است كه دستِ دگران است
هان اى پسرم، خانه نگهدارِ پدر شو
ديوارِ مصيبت كده ىِ حوصله بشكن
شرم آيدم از اين همه صبرِ تو، ظفر شو
تا خود جگرِ روبهكان را بدرانى
چون شير درين بيشه سراپاى،جگر شو
مسپار وطن را به قضا و قدر اى دوست
خود بر سرِ آن، تن به قضا داده، قدر شو
فرياد به فرياد بيفزاى، كه وقت است
در يك نفسِ تازه اثرهاست، اثر شو
ايرانىِ آزاده! جهان چشم به راه است
ايران ِكهن در خطر افتاده، خبر شو
مشتى خس و خارند، به يك شعله بسوزان
بر ظلمتِ اين شامِ سيه فام، سحر شو

پیست دوچرخ سواری!

این روزها نزدیک افطار گرسنگی شدید فشار میاره (البته اگه روزه باشی)! آدم یا بی حاله و کسله باید بخوابه! یا اینکه هی می خواد به اینور و اونور بزنه تا گرسنگی از یادش بره!

پیست دوچرخه سواری (شاهرود) بهترین راهکار! هم آدم خودش رو از خطر بیماری های قلبی حفظ می کنه و... (خودتون پر کنید)

نگاه تو !

ز بس تنها نشستم همچو گلهای بیابانی               دلم چون غنچه خو کرده است با سر در گریبانی

ز جان خویش شستم دست در پیش نگاه تو           که چشمــان تو دریائیست بی پـایــان و طوفانی

صدف حوصله

مــــانده ام در صدف حوصلــه تــــــا برگــــردد

آنکه از مـــــاست سر انجام به مــــــا برگردد

لحظه ای رفت کـــه پر بود از اندیـشه ی بکـر

کــــاش می شد جهت عقربه هــــــا بر گردد

مهر من بود که از کـــــوی دلت بر می گشت

آنچنـــان کــــز سفــر سنگ صدا بـــر گــــردد

شیوه ی گردش ایّام همین است که هست

غیـر از این نیست مگــر رای خـدا بــر گـــردد

نشئه ی عشق جنون زاست نصیحت گـویان.

آنکـه بــــا عشق در آمیخت کجــــا برگـــردد؟

عشق دریــای عمیقی است، بگویید بـه دل

یـــــا شود غرق در این بحر و یـــــــا برگـردد

شعر از خلیل جوادی